บันทึกอนุทินครั้งที่8

บันทึกอนุทินครั้งที่ 8 วันที่ 30 พศจิกายนพ.ศ.2561 

เวลาเรียน 09:00-11:00 น.

วันนี้เป็นวันที่อาจารย์นัดส่งงานซึ่งดิฉันได้ทำนิทานเรื่องสุนัขจิ้งจอกกับเสือโต

สุนัขจิ้งจอกกับเสือโต

                  กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว   มีกลุ่มสุนัขจิ้งจอกต่างพากันหาอาหาร เพื่อการอยู่รอด โดยการแย่งชิงอาหารกัน เพราะถ้าหากตัวใดหาอาหารมาได้มาก ก็จะอยู่รอดไปหลายวัน  และเมื่อมาถึงสถานที่แห่งใหม่ พวกมันก็พยายามที่จะแย่งอาหารกันอีก แม้ว่าจะเป็นเพื่อนหรือพี่น้องกันก็ตามและมันยังคิดที่จะฆ่ากันกินเป็นอาหาร 

                  ทันใดนั้นเองก็มีเสือตัวโตกระโดดเข้ามาในกลุ่มสุนัขจิ้งจอก เพื่อจะกินพวกสุนัขจิ้งจอกเป็นอาหารเช่นกัน เพราะเจ้าเสือโตก็อดอาหารมาหลายวัน  เสือโตจึงร้องบอกพวกสุนัขจิ้งจอกว่า “พวกเจ้าจะไปทะเลาะกันทำไมให้เสียเวลามาเป็นอาหารให้ข้าดีกว่า” สุนัขจิ้งจอกจึงต่างพากันเอาตัวรอดกระโดดหนีจากกลุ่มไปกันคนละทิศละทาง

                 แต่มีสุนัขจิ้งจอกเฒ่าตัวนั้นหนีไม่ทัน จึงโดนเสือโตกัดเข้าที่ขาหลังเลือดไหลออกมามาก เจ้าเสือโตไม่รอช้า กัดกินเป็นอาหารจนอิ่ม และได้หลับไป  สุนัขจิ้งจอกที่หนีเอาตัวรอด ย้อนกลับมาที่เสือโตอยู่เพื่อกินส่วนที่เหลือ แต่เมื่อเห็นพวกเดียวกันนอนตายมันจึงถามกันว่า เราจะทำยังไงกับเจ้าเสือโตนี้ดี  

                   สุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งก็พูดขึ้นมาว่าเราก็จะจับเจ้าเสือโตมากินเป็นอาหารยังไงล่ะ จากนั้นสุนัขจิ้งจอกจึงช่วยกันรุมกัดเสือโตเป็นอาหาร        

บันทึกอนุทินครั้งที่7

บันทึกอนุทินครั้งที่ 7 วันที่ 13 พศจิกายน พ.ศ.2561 

เวลาเรียน 13:30-16:30น.

วันนี้เป็นการเรียนชดเชยและเป็นวันที่อาจารย์นัดส่งงานซึ่งกลุ่มของดิฉันได้ทำหนังสือ

นิทานเรื่อง เจ้าหมึกเกเร

นิทานเรื่อง เจ้าหมึกเกเร

              

                   ในท้องทะเลกว้างใหญ่ มีฝูงปลาสีสันสวยงามอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข แต่มีเจ้าหมึกเกเรจอมหาเรื่อง ชอบกลั่นแกล้งสัตว์อื่นๆอยู่เป็นประจำ ถึงแม้ว่า พ่อแม่จะสั่งสอนอย่างไรก็ไม่เป็นผล  วันนี้ก็อีกเช่นกัน เสียงของแม่ปลาหมึกพูดว่า นี้เจ้าทำไมถึงดื้อนัก แม่บอกแล้วว่าอย่าไปรังแกผู้อื่น เจ้าหมึกฟังด้วยความเบื่อหน่าย จากนั้นเจ้าหมึกก็ว่ายน้ำหนีแม่ของมันแล้วไปเที่ยวเล่นต่อ  เจ้าหมึกว่ายน้ำไปเรื่อยๆก็เจอกับฝูงปลาที่กำลังเล่นกันอย่างสนุกสนาน เจ้าหมึกจึงตรงดิ่งไปยังฝูงปลา ฝูงปลาตกใจเมื่อเห็นเจ้าหมึกเกเร จึงว่ายน้ำหนีไป เจ้าหมึกโมโหมาก จึงพ่นหมึกใส่ฝูงปลาเหล่านั้น  ทำให้ท้องทะเลเป็นสีดำและปลาทุกตัวเปลี่ยนเป็นสีดำเห็นแต่ลูกตาของฝูงปลา ฝูงปลาตกใจมาก    มีปลาตัวหนึ่งพูดมาว่า ฉันจะกลับเป็นเหมือนเดิมไหมนี้แต่มีเสียงหนึ่งตอบกลับมาว่า พวกเจ้าจะต้องกลับมาเป็นเหมือนเดิมแน่นอน ปลาทุกตัวหันไปยังเสียงนั้น “ว้าวลุงปลาวาฬนั้นเอง” ปลาตัวหนึ่งพูคอย่างดีใจ จากนั้นลุงปลาวาฬก็อ้าปลาและดูดหมึกสีดำ พร้อมกับเจ้าหมึกเกเร ลงไปในท้อง เจ้าหมึกจึงร้องบอกลุงปลาวาฬว่า ปล่อยฉันไปเถอะนะ ลุงปลาวาฬ ฝูงปลาได้ยินก็บอกลุงปลาวาฬว่า ไม่ให้ปล่อยเจ้าหมึกเกเรเพราะเจ้าหมึกจะกลับมาแกล้งพวกเราอีก เจ้าหมึกได้ยินดังนั้น ก็สัญญาว่าจะไม่เกเรและไม่แกล้งใครอีกแล้ว ฝูงปลาจึงยอมให้ลุงปลาวาฬปล่อยเจ้าหมึกออกมา เจ้าหมึกดีใจมากหลังจากนั้นสัตว์น้ำใต้ท้องทะเลก็อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข                                                                            

 ภาพที่นำนิทานไปเล่าให้เด็กๆที่มูลนิธิเด็กอ่อนในสลัมเสือใหญ่